Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/3853 K.2018/18757

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında hükmün tefhim edildiği oturuma katılan o yer Cumhuriyet savcısı gösterilmemiş ise de; bu eksikliğin mahallinde ilavesi mümkün görülmüştür.

1) Sanık ... hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokmak; Yaşar, Yusuf, Kadir, Cengiz ve Ali'ye hakaret; Yusuf'u basit yaralama; Yaşar'ı yaralama ve Fadime Emel'e hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın polis memuru Yusuf'u önce yol üzerindeki olayda yaraladığı, adli raporu için hastaneye getirildiği, burada Yusuf'un da tedavisinin yapıldığı, tedavisinin ardından dışarı çıkan Yusuf'a aniden saldıran sanığın Yusuf'un yüzüne tekme attığı olayda sanığın ikinci yaralama eyleminin görevi yaptırmamak için direnme suçu kapsamında kalmaması nedeniyle bu suça ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamalarında isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Hakaret eyleminde TCK'nin 125/4. maddesinde yazılı aleniyet unsurunun oluştuğu gözetilmeyerek sanık hakkında eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından ve yine Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin kısmen isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında, Fhariç diğer mağdur ve müştekilere hakaret; Fhariç diğer mağdur ve müştekileri tehdit; Kadir ve Ali'ye karşı görevi yaptırmamak için direnme; C ve Yusuf'u tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

TCK'nin 106/1-1. cümlesinde yazılı tehdit suçu sonradan uzlaştırmaya tabi hale gelmiş ise de, uzlaştırma kapsamına girmeyen TCK'nin 125/1, 125/3-a maddeleri uyarınca kamu görevlisine hakaret suçu ile birlikte işlendiğinden CMK'nin 253/3. maddesi gereğince uzlaştırma yapılamayacağından tebliğnamenin bu görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Hükmün F ve G bentlerinde sanığın hangi müşteki ve mağdurlara yönelik hakaret ve tehdit suçlarından cezalandırıldığı denetime olanak verecek açıklanmaması,

b) Hakaret eyleminde TCK'nin 125/4. maddesinde yazılı aleniyet unsurunun oluştuğu gözetilmeyerek sanık hakkında eksik ceza tayini,

c) Polis memurlarına karşı görevi yaptırmamak için direnme, C ve Yusuf'u tehdit suçlarından kurulan hükümler yönünden; sanığın alkollü araç kullanarak maddi hasarlı trafik kazası yaptıktan sonra olay yerine gelen polis memurlarına yönelik basit yaralama eylemlerinde bulunarak direndiği, adli raporunun alınması için hastaneye getirildiği, hastanedeki işlemlerinden sonra ekip otosunda polis memurları C ve Yusuf'a yönelik tehdit sözlerinde bulunduğu olayda, sanığın sonraki tehdit eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan, yazılı şekilde hükümler kurulması,

d) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenlerle, CMUK'un 326/son maddesine göre sanığın kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA,

3) Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Anayasanın 141/3, 5271 sayılı CMK'nin 34 ve 230. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet savcısını ve herkesi inandıracak ve temyiz denetimine olanak verecek biçimde olması, Yargıtayın gerekçedeki disiplin işlemini yerine getirmesi için, kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması, suçun öğeleri ve kanıtlandığı kabul edilen olayların açıkça gösterilmesi gerekirken, bu ilkelere uyulmadan gerekçesiz hüküm kurulması,