Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/387 K.2018/2467

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanığın müştekiyi hayati fonksiyonlarını orta (2.) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı olayda.

5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinin 19.12.2006 tarih ve 5560 sayılı Kanunun 4. maddesi ile yapılan değişikliğe kadar müstakil fıkra olduğu da dikkate alınarak, 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi gereğince, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve eylemine uyan 5560 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesi ile hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 87/3. maddeleri kararın gerekçe bölümünde eyleme uygulanıp elde edilecek sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan yasanın belirlenmesi gerekirken,

denetime olanak vermeyecek şekilde değişiklikten sonraki yasa maddeleri ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Müştekinin sanığa olan borcunu ödememesi eyleminin, tek başına sanık lehine haksız tahrik nedeni sayılabilecek müştekiden kaynaklanan haksız bir fiil olarak kabul edilemeyeceği gözetilmeksizin, 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik indirimi yapılmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

3) Sanığın, hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasından sonra, denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesi gereğince hükmedilen hapis cezasının aynen açıklanması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nin 50. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi,

Kabule göre de;

4) Sanık hakkında düzenlenen iddianamede sevk maddeleri arasında 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK'nin 86/1 ve 87/3. maddeleri gösterilmediği halde, sanığa ek savunma hakkı verilmeden uygulama yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine muhalefet edilmesi,