Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/3951 K.2019/5848

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar müdafiilerinin temyiz dilekçeleri içeriğinden temyiz istemlerinin sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğu ve katılanlar .... ve .... ve müşteki .... vekilinin temyiz dilekçesi içeriğine göre temyiz istemlerinin aleyhe olarak belirlendiği anlaşılmış ve temyiz incelemesi bu kapsamla yapılmıştır;

1) Sanıklar hakkında katılan ...’i kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Sanıklar hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı başvurulacak yasa yolu 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesinde hiçbir istisna öngörülmeksizin itiraz olduğu belirtilmekle, itiraz merci tarafından incelenerek karar verilmek üzere temyizen incelenmeyen dosyanın mahalli mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2) Müşteki Demir vekilinin temyiz itirazlarının incelemesinde;

Müşteki Demir’in sanıklar hakkında katılan ...’i kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerde katılan sıfatına sahip olmadığı, hükmü bu nedenle temyize hak ve yetkisi bulunmadığı anlaşılmakla; müşteki vekilinin temyiz isteminin CMUK’un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

3) Sanıklar hakkında katılan ...’i kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

a) Suç tarihinde katılan ...’in, akrabası .... ile sanıklar arasında yol verme sebebiyle ile çıkan tartışmaya dahil olduğu, sanık savunmaları, aldırılan adli rapor içeriği ve tüm dosya kapsamına göre sanık ...’a vurduğu, bu esnada tüm sanıkların soruşturma aşamalarındaki anlatımlarına göre göre sanık ...’ın elindeki sopa ile ....'in kafasına vurarak adli raporda belirtildiği şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda;

sanık ...’ın katılan ...’e yönelik olarak işlenen suçun maddi konusunu oluşturan fiilleri bizzat gerçekleştirdiği yönünde kesin ve inandırıcı bir delil bulunmadığı ancak tanık sıfatı ile ....’in soruşturma aşamasındaki teşhisi ve bizzat sanığın aşamalardaki tevil yollu ikrar içerir savunmaları karşısında sanık ...’ın eylemine yardım etmek için olaya dahil olduğu anlaşılmakla sanık ...’ın eyleminin TCK'nin 39. maddesinde düzenlenen yardım etme kapsamında kaldığı ve TCK’nin 39. maddesi yollaması ile cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, TCK'nin 37/1. maddesi uyarınca fazla ceza tayini,

b) Sanıklar .... ve ....’ın aşamalarda atılı suçu işlemediklerini savunmaları, katılan ...’in suça konu olaya ilişkin olarak kavga esnasında kendisine kimin vurduğunu hatırlamadığını beyan etmesi ve olayın tek görgü tanığı konumundaki müşteki ....’in aşamalarda katılan ...’i yaralayanın bu sanıklar olduğuna dair bir beyanı ve teşhisinin olmadığı ve dosya kapsamına yansıyan tıbbi belgelere göre olayda sanık ...’ın basit tıbbi müdahale ile giderilemez nitelikte yaralanmış ve sanık ...’ın ise sol ön kolunun atelde – alçılı olduğu dikkate alındığında, oluşan şüphenin sanıklar lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, sanıkların atılı suçtan beraatleri yerine yetersiz gerekçe ile mahkumiyetlerine karar verilmesi,

c) Taraflar arasında suç tarihinde meydana gelen olayda sanıklar .... ve ....’ın sorumluluklarına ilişkin olarak;

Katılan hakkında düzenlenen Kayseri Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 02.07.2014 tarih ve 1705 sayılı raporunda “sağ temporal kemikte çökme kırığı, sağ parietotemporalde akut subdural hematom, yaygın sabaraknoidal kanama, sağdan sola 0,5 cm lik shift meydana geldiği, katılanın acil operasyona alınarak sağ frontotemporoparietal kraniektomi yapıldığı, duranın açıldığı ve hematomun boşaltıldığı, kanamanın durdurulduğu, kafa sağ yanında kemik defekti olduğu, kafatası kemiğinin derin dondurucuda saklanmak üzere muhafaza edildiği, hastanın uzun süre yoğun bakım ünitesinde tedavi görmüş olduğu, ameliyat yerinde belirgin çökme olması ve hastanın nörolojik olarak toparlanması üzerine ailenin isteği üzerine kraniotomi defektinin ortaya konduğu” bilgilerine yer verildiği,

01.10.2015 tarihli raporda ise sağ temporal bölgede 6-7 cm çapında kemik dokunun bulunmadığının, tarif edilen kemik defektinin “duyularından veya organlardan birisinin işlevinin sürekli yitirilmesi” niteliğinde olduğunun ve olay ile ilgili amnezisinin bulunduğunun bildirildiği görülmekle;

Katılanın yaralanması sonucu meydana gelen kraniotomi defektinin ölçülerinin tam olarak belirlenebilmesi için katılana ait tüm tedavi evrakları, hasta müşahede kağıtları, geçici ve kesin raporlar, film ve grafilerin celp edilip kül halinde Adli Tıp Kurumuna gönderilerek, meydana gelen kafatası çökme kırığının niteliği, boyutu, tahribatı, çapı, kemik defektinin ne kadar büyüklükte olduğu, darbelerin sayısı ve niteliğinin tespiti hususunda rapor aldırılıp, sonucuna göre; suç niteliğinin belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

d) Sanık ...’a isnat edilen 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e ve 87/2-b, son maddelerinde öngörülen cezanın alt sınırının 8 yıl hapis cezası olması nedeniyle, savunmasının yargılamayı yapan mahkemece alınması gerektiği gözetilmeyerek, savunmasının talimat yoluyla aldırılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesine aykırı davranılması,

e) Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e ve 87/2-b, son maddeleri uyarınca hükmolunan 9 yıl hapis cezası üzerinden TCK'nin 29. maddesi uyarınca (¼) oranında indirim yapılması ile 6 yıl 9 ay hapis cezasına ve TCK'nin 62. maddesi uyarınca (1/6) oranında indirim yapılması ile 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezasına hükmolunması gerekirken hesap hatası yapılarak yazılı şekilde hüküm tesisi ile sanıklar hakkında fazla ceza tayini,

f) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,