Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/3968 K.2018/10695

Kasten yaralama suçundan sanık ...'nun 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/2, 86/3-e, 21/2, 35, 29, 62/1, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair İmamoğlu Asliye Ceza Mahkemesinin 22/10/2014 tarihli ve 2007/77 Esas, 2014/352 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 18.04.2018 tarih ve 2015/5409 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.04.2018 tarih ve 2018/34767 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi. Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre; somut olayda çıkan tartışmada tarafların karşılıklı olarak birbirlerini korkutmak için silahla havaya ateş ettikleri, mermilerin bitmesi üzerine sanıklardan ...ve ...'nun diğer sanıkla, ... ve ...'na taş attıkları, bunun üzerine sanık ...'nun da yaralama kastı ile karşı tarafa taş attığı, bu esnada tartışmaya katılmayan mağdur ...'nun sanıklardan ...'in attığı taş neticesinde basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde çenesinden yaralandığı, sanık ...'in attığı taşlardan ise hiçbirinin mağdura isabet etmediği şeklinde gerçekleşen eylemi nedeniyle İmamoğlu Asliye Ceza Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonunda;

eylemin olası kastla işlendiği ve teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilerek sanığın cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 13/12/2007 tarihli ve 2007/3780 Esas, 2007/9301 karar sayılı ilamında “Yaralamada olası kast ile teşebbüs hükümlerinin birlikte uygulanamayacağı, yaralanmayan mağdura karşı eyleminden beraat kararı verilmesi gerektiği” şeklinde belirtildiği üzere, yaralamaya teşebbüs suçundan sanığın beraati yerine, teşebbüs aşamasında kalan eylemin olası kast ile işlediğinin kabulü ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulmasında, isabet görülmediğinden bahisle,

5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.