Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/4051 K.2018/11376

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun denetim süresinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklanmasına karar verilirken açıklanan hükümde, Anayasanın 141/3, 5271 sayılı CMK'nin 34 ve 230. maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05/05/2015 tarih ve 2014/145 Esas sayılı kararı gereğince mahkemenin gerekçeli kararında iddia, savunma, tanık beyanları ve diğer deliller somut olarak açıklanarak suçun öğeleri, kanıtlandığı kabul edilen olaylar denetime elverişli şekilde gösterilerek ve deliller tartışılarak, mahkemenin ulaştığı sonucun sanık, mağdur, Cumhuriyet savcısı ve diğer okuyan herkesi tatmin edici nitelikte olması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve yetersiz gerekçe ile karar verilerek, 5271 sayılı CMK'nin 231/11. ve 232/6. maddelerine aykırı davranılması,

Kabule göre;

2-Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35/1 maddesi gereğince sosyal inceleme raporunun aldırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Mağdur hakkında Salihli Devlet Hastanesi Kulak Burun Boğaz uzmanınca düzenlenen adli raporda kemik kırığının derecesinin belirtilmemesi karşısında, kırığın hayati fonksiyonlara etkisinin kaçıncı derecede olduğunun tespiti için Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğünden rapor aldırılması gerektiği gözetilmeden, yetersiz rapora dayanılarak eksik inceleme ile hüküm kurulması,

4-Taraflar arasında yaşanan olayının başlangıcına ilişkin farklı anlatımlarının bulunması karşısında,Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih, 2002/4-238 Esas ve 2002/367 sayılı kararı gereğince ilk haksız hareketin kim tarafından yapıldığının kesin olarak belirlenemediği durumlarda, suça sürüklenen çocuk lehine TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun karar yerinde tartışmasız bırakılması,