Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/4349 K.2018/13715

Görevi yaptırmamak için direnme ve kasten yaralama suçlarından sanıklar ..., ... ve ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 265/1, 86/2 ve 52/2. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 6 ay hapis ve 600,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına dair ....24. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/12/2011 tarihli ve 2010/1330 Esas, 2011/12846 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 05.12.2017 tarih ve 2016/11691 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.06.2018 tarih ve 2017/69725 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 265/5. maddesindeki “Bu suçun işlenmesi sırasında kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerinin gerçekleşmesi durumunda, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır.” şeklindeki düzenlemesi nazara alındığında, görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyet hükmü kurulan sanıklar hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış halleri bulunmayan kasten yaralama suçundan ayrıca mahkumiyet hükmü kurulamayacağı gözetilmeden, sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan mahkumiyet hükmü kurulmasında, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

....Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 30/11/2010 tarihli iddianamede, sanıklar ... ve A.... hakkında şikayetçi polis memuru ...'nu yaralama eylemlerinden kamu davası açılmamasına rağmen, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 225/1. maddesinde yer alan, “Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, haklarında açılmış dava bulunmayan ve iddianamede anlatılış tarzına göre unsurları gösterilmeyen aynı kanunun 86/2. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçundan cezalandırılmalarına karar verilmesi,