Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/4836 K.2019/121

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan sanık ... ile katılan sanık ... vekili, katılan sanık sıfatını belirterek temyiz süre tutum dilekçesi vermiş iseler de, gerekçeli temyiz dilekçeleri içeriklerinde, hükümlerin cezalandırılmalarına ilişkin kısımlarının bozulmasını istemeleri karşısında sanık sıfatıyla temyiz talebinde bulundukları, katılan sıfatıyla temyiz taleplerinin olmadığı, katılan sanık ... müdafiinin ise sanık müdafii sıfatıyla sanık hakkında verilen mahkumiyet kararlarını temyiz ettiği gibi, temyiz süre tutum dilekçesinde katılan ve sanık sıfatları yönünden kararı temyiz ettiğini açıkça belirttiği, yine gerekçeli temyiz dilekçesinde de kararın aleyhe hükümler yönünden bozulmasına karar verilmesini talep ettiği ve bu nedenle katılan sıfatıyla da temyiz isteminde bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1) Sanık ... hakkında müşteki ...’a yönelik mala zarar verme ve müşteki ...’ı kasten basit yaralama suçlarından verilen mahkumiyet mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Her ne kadar TCK’nin 151/1. maddesi kapsamındaki mala zarar verme suçu, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma kapsamına alınmış ise de, sanık hakkında müşteki ...’ı 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e ve 87/3. maddeleri uyarınca kasten yaralama suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı ve sanığın bu suç nedeniyle mahkumiyetine dair karar verildiği,

5271 sayılı CMK’nin 253/3. maddesi uyarınca “uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsamına girmeyen bir başka suçla işlenmiş olması halinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme karşısında, sanığın müşteki ...’a yönelik mala zarar verme ve müşteki ...’a yönelik kasten basit yaralama eylemlerinin CMK'nin 253/3. maddesinin son cümlesi gereğince uzlaşma kapsamında bulunmadığı anlaşıldığından,

tebliğnamenin 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nin 253 ve 254. maddelerindeki yapılan yeni düzenlemeye göre uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiğine ilişkin bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

İlk haksız hareketin kimden geldiğinin tespit edilememesi nedeni ile 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca tahrik hükümlerinin uygulanmasında TCK'nin 3. maddesinde belirtilen orantılılık ilkesi gereğince (1/4) oranında indirim yapılması gerekirken (1/2) oranında indirim yapılması suretiyle sanık hakkında eksik cezalar tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında müşteki ...’ı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmü ile sanıklar Ahmet ve ... haklarında katılan ...’ı kasten yaralama suçları ve sanık ... hakkında katılan ...’a yönelik mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine ve sanıklar ... ve ... haklarında katılan ...’a yönelik hakaret suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

a) Sanık ... hakkında müşteki ...’ı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmünde;

1) Müşteki ... hakkında olay tarihinde Antalya Eğitim ve Araştırma Hastanesince düzenlenen 17.09.2013 tarihli adli raporda, “fizik muayenesinde nazal parçalı fraktür mevcut olduğu, alında 4 cm (yüzde) kesi mevcut olduğu” tespitinin yapıldığı, aynı hastanenin 18.09.2013 tarihli kesin adli raporunda ise; “alında sol kaş üzerinde 4 cm lik cilt – cilt altı kesisinin yüzünde sabit oluşturup oluşturmadığı hususu değerlendirilmeksizin, nazal kemikteki deplase kırığın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olup, hayat fonksiyonlarına etkisinin orta (2) derecede olduğunun” belirtildiği,

bu haliyle tüm doktor raporları ve tedavi evraklarının varsa grafilerinin temin edilerek müştekinin ilgili Adli Tıp Kurumuna gönderilip, yaralanmasının yüzünde sabit iz oluşturup oluşturmadığı ve niteliği konusunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde kesin raporu alındıktan sonra, sanığın hukuki durumun tespit ve tayini gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

2) Müştekiler ... ile ...’ın aşamalarda değişmeyen beyanları ile bu beyanları doğrulayan sanık ... hakkında düzenlenen adli rapor içeriklerine göre, sanık ...’ın müşteki ...’ı alnında kesi oluşturur nitelikte TCK’nin 6/1-f maddesi uyarınca silahtan sayılan bir cisim ile yaralandığının anlaşılması karşısında, sanığın TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca belirlenen temel cezasında TCK’nin 86/3-e maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Sanık ... hakkında katılan ...’a yönelik hakaret suçundan verilen beraat hükmü ile katılan ...’ı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinde;

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nin 86/2 ve 125/1,4. maddelerinde düzenlenen kasten yaralama ve hakaret suçlarının uzlaşmaya tabi olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma hükümlerinin uygulanarak, uzlaştırma işleminin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Sanık ... hakkında katılan ...’a yönelik hakaret suçundan verilen beraat hükmü ile katılan ...’a yönelik mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinde;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenerek sanığa isnat edilen TCK'nin 151/1. maddesi kapsamındaki mala zarar verme suçunun da uzlaştırma kapsamına alındığı ve yapılan yeni düzenleme karşısında bu suç yönünden uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanığın üzerine atılı hakaret, mala zarar verme ve yaralama suçlarından uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

d) Sanık ... hakkında müşteki ...’ı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmü ile sanıklar Ahmet ve ... haklarında katılan ...’ı kasten yaralama suçları ve sanık ... hakkında katılan ...’a yönelik mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinde;

1) İlk haksız hareketin kimden geldiğinin tespit edilememesi nedeni ile 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca tahrik hükümlerinin uygulanmasında TCK'nin 3. maddesinde belirtilen orantılılık ilkesi gereğince (1/4) oranında indirim yapılması gerekirken (1/2) oranında indirim yapılması suretiyle sanıklar hakkında eksik cezalar tayini,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

-4-