KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2018/493 E., 2018/16687 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Kasım 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Hüküm
- Mahkumiyetlere dair
Karar Metni
337 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Sanığa 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca temel ceza olarak verilen 1 yıl 6 ay hapis cezalarının, TCK'nin 86/3-e maddesi uyarınca yarı oranında artırımı sonucunda “1 yıl 15 ay hapis cezaları” yerine “2 yıl 3 ay hapis cezaları” verilmesi, bu ceza miktarları üzerinden TCK'nin 87/1-d maddesi uyarınca iki kat artırım yapılması sonucunda “2 yıl 30 ay hapis cezaları” yerine “4 yıl 6 ay hapis cezaları” verilmesi suretiyle yanlış uygulama yapılması,
2) Mağdurlar ...... ve ...’in hayati tehlike geçirir nitelikte yaralanmaları nedeniyle sanığın cezalarının 5 yıla çıkartıldığı paragraflarında uygulama maddesi olan TCK’nin 87/1-son maddesinin hükümlerde gösterilmemesi, yine mağdur ...’in hayati tehlike geçirir nitelikte yaralanmasının yanı sıra yüzünde sabit iz de oluştuğu halde, uygulama maddesi olan TCK’nin 87/1-c maddesinin hükümde gösterilmemesi,
3) Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede yazılı bulunmayan cezaları artıran 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine aykırı davranılması,
4) Olayda ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiği hususunda taraflar arasında farklı beyanlar bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas, 367 sayılı kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Dairemizin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirdiği halde, bu hususun karar yerinde tartışılmaması,
-1-
-2-
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2018/493, K. 2018/16687, 6 Kasım 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama