Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/5021 K.2018/13161

Kasten yaralama suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 62 ve 52. maddeleri gereğince 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Karapınar Asliye Ceza Mahkemesinin 24/10/2013 tarihli ve 2012/286 Esas, 2013/346 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın deneme süresi içerisinde kasten yaralama suçunu işlediğinden bahisle 5271 sayılı Kanun’un 231/11. maddesi uyarınca hakkında verilen hükmün açıklanmasına,

5237 sayılı Kanun'un 86/2, 62 ve 52. maddeleri gereğince 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Karapınar Asliye Ceza Mahkemesinin 19/12/2017 tarihli ve 2017/378 Esas, 2017/644 kararına karşı Adalet Bakanlığının 31.05.2018 tarih ve 2018/3176 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.06.2018 tarih ve 2018/50533 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı kasten yaralama suçunun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olduğu ve müştekinin 15/11/2012 tarihli oturumda şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, sanık hakkındaki davanın 5237 sayılı Kanun'un 73/4 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca düşürülmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü: