Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/5215 K.2019/8882

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

1) Sanık ... hakkında mağdur ...'na ve müşteki ...'a yönelik kasten yaralama, sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik silahla kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmolunan adli para cezalarının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan, sanık ... müdafiinin ve sanık ...'in temyiz istemlerinin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet ve mağdur ...'na yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümde.

5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d, son, 29. maddeleri uyarınca tayin edilen 1 yıl 3 ay hapis cezasından, TCK'nin 62. maddesi uyarınca (1/6) oranında indirim uygulanması sırasında hesap hatası yapılarak "1 yıl 15 gün" hapis cezası yerine, "12 ay 15 gün" hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini ve yaşanan olayın başlangıcının taraflarca farklı anlatılması ve olay hakkında bilgi ve görgüsü olan tarafsız tanık beyanının bulunmaması karşısında,

ilk haksız eylemin kim tarafından gerçekleştirildiği hususunun tespit edilememesi nedeniyle sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca (1/4) oranında indirim uygulanması gerekirken, sanık savunmasına itibar edilerek, yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile TCK'nin 3. maddesinde belirtilen orantılılık ilkesine de aykırı olacak şekilde, (3/4) oranında indirim uygulanması suretiyle eksik ceza tayini ve yine sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumiyet hükmü olduğu ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nin 58/6. maddesinin uygulanmasına karar verildiği halde,

sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nin 58/6. maddesi gereğince tayin olunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından ve sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen hapis cezası yönünden ve mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerde.

5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesi uygulanmamış ise de, hak yoksunluğu kasıtlı suçtan verilen hapis cezasının kanuni sonucu olup, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilerek infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 3) Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama, müşteki Nurettin'e yönelik kasten yaralama, mağdur ...'e yönelik kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından kurulan beraat hükümlerine ilişkin sanık müdafiinin vekalet ücreti ile sınırlı temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine hazine aleyhine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde vekalet ücretinin mağdur ...'dan alınarak sanığa verilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hükümde vekalet ücretine ilişkin paragrafta yer alan "tecziye edilen müşteki sanık ...

Derebaşından alınıp müşteki sanığa verilmesine" şeklindeki ibarenin çıkartılmasına, yerine "hazineden alınarak, beraat eden sanık ...'ya verilmesine," şeklindeki ibarenin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

4) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Sanığın aşamalarda suçlamayı inkar etmesi, sanıktan ele geçen herhangi bir ruhsatsız tabancanın olmaması, sanığın ruhsatsız tabanca ile ateş ettiğine dair tarafsız tanık anlatımının bulunmaması ve İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 19.12.2012 tarihli ekspertiz raporunda atış artıklarına rastlanmadığının belirtilmesi karşısında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı delil elde edilememesi nedeniyle atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

b) Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas olduğu kabul edilen İstanbul Anadolu 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.05.2014 tarih, 2012/1325 Esas, 2014/207 Karar sayılı mahkumiyet kararının, suç tarihinden sonra 24.06.2014 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

c) Sanık hakkında kasıtlı suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nin 53/1. maddesindeki hak yoksunlukları uygulanmamış ise de; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edildiği de nazara alınarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi lüzumu,