Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/5299 K.2019/3450

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın suç tarihinde otel sahiline gelerek etrafı rahatsız etmeleri nedeniyle müştekilerce uyarıldıklarında otelin özel güvenlik görevlisi olan müşteki ve mağdurlara yönelik eylemlerinin Dairemizin 22.01.2014 tarihli 2013/7025 Esas ve 2014/1939 Karar sayılı bozma ilamında yer aldığı üzere kamu görevlisine karşı hakaret, tehdit ve yaralama suçlarını oluşturduğu yönündeki mahkeme kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamenin bu yöndeki bozma istemli görüşüne iştirak edilmemiştir.

1) Dairemizin bozma ilamı ile "müştekilerin özel güvenlik görevlisi olduklarına dair belge getirtilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi" gerekçesiyle önceki hüküm bozulduğu ve mahkemece bozma ilamına uyulduğu halde;

Özel güvenlik görevlisi olarak çalışabilmek için 5188 sayılı Kanun'un 10. maddesi uyarınca özel güvenlik eğitimini başarıyla tamamlamış olmak ve 11. maddesi uyarınca da Valilikten çalışma izni almak zorunlu olup, anılan Kanun'un 23. maddesine göre özel güvenlik görevlisi mağdurların kendilerine karşı işlenen suç nedeniyle kamu görevlisi sayılabilmeleri için yukarıda açıklanan koşulları taşımaları gerektiği anlaşıldığından, müşteki ve mağdurların bu koşulları taşıyıp taşımadığı,

ayrıca müşteki ve mağdurlar özel güvenlik görevlisi sıfatını taşımasalar bile çalıştıkları iş yeri ve hukuki statülerine göre TCK'nin 6/c maddesi kapsamında kamu görevlisi olup olmadıkları yöntemince araştırılmaksızın müşteki ve mağdurların görevlerinden ayrılma tarihlerini gösterir işyeri kayıtları ile yetinilerek eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre;

2) Sanık hakkında hakaret ve hakkında mağdurlar ... ve ...'yi kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin olarak. 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde.

“Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir.

Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde verilen adli para cezasının ödememesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi,

3) Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin olarak; 5237 sayılı TCK’nin 43/2. maddesinde aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda bir cezaya hükmedileceğinin düzenlendiği, dosya kapsamına göre sanığın birden çok mağdura karşı gerçekleştirdiği tehdit eyleminin bu kapsamda değerlendirilerek verilecek cezanın TCK’nin 43/2. maddesi yollamasıyla 43/1. maddesine göre artırılması gerektiği gözetilmeden sanık hakkında eksik ceza tayini,

4) Sanık hakkında mağdurlar ... ve...'yi kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin olarak;

a) Hükümlerin C-1, 2 ve 3 bentlerinde ayrı ayrı iki kez uygulama yapıldığı belirtildiği halde sonuç cezanın belirtildiği C-4 bendinde “ayrı ayrı iki kez” ibaresine yer verilmeyip sadece "neticeten 4.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" denilmek suretiyle infazda tereddüde neden olacak şekilde hüküm kurulması,

b) 5237 sayılı TCK'nin 52. maddesi uyarınca sanık hakkında adli para cezasının belirlenmesinde esas alınacak tam gün sayısının bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın ayrı ayrı gösterilerek belirlenen tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın çarpılması ile sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

5) Sanık hakkında müşteki ...’i kasten yaralama ve tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin olarak; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,