KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2018/5617 E., 2019/1967 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Şubat 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
304 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece, bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Katılanın, sanık ...'in kız kardeşini rahatsız etmesi nedeniyle, sanık ... ve arkadaşı olan diğer sanıkların katılanı yaralaması eyleminde, mahkemece sanık ...'ın eylemini haksız tahrik altında gerçekleştirdiği kabul edilerek cezasında haksız tahrik indirimi yapıldığı, mahkemenin katılan ile...'ın kız kardeşi arasındaki sorunun, diğer sanıklar...,... ve ... yönünden haksız tahrik teşkil etmeyeceği yönündeki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı, bir bütün olarak mahkemece yapılan haksız tahrik değerlendirmesinin yerinde olduğu anlaşıldığından tebliğnamenin bu husustaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
1) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıklar müdafiileri ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin isteme aykırı ONANMASINA,
2) Sanıklar ... hakkında kurulan hükme ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;
Sanık hakkında kurulan hükümde TCK'nin 29. maddesine göre (1/4) oranında indirim yapılırken, "5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası" yerine, " 4 yıl 19 ay 15 gün hapis cezası " belirlenerek eksik ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2018/5617, K. 2019/1967, 4 Şubat 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama