KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2018/5876 E., 2018/14093 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Ekim 2018
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Hüküm
- a) Yaralama suçundan mahkumiyet; Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/10/2017 gün ve 2017/402 Esas, 2017/349 Karar sayılı kararı
Karar Metni
311 kelime·2 dk okuma
b) İstinaf başvurusunun esastan reddi; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 14/02/2018 gün ve 2017/3101 Esas, 2018/214 Karar sayılı kararı
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 14/02/2018 gün ve 2017/3101 Esas, 2018/214 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından aynı Kanun'un 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d maddelerine göre belirlenen “8 yıl 12 ay hapis cezası”ndan, TCK'nin 29. maddesine göre (1/4) oranında indirim yapılırken “6 yıl 9 ay hapis cezası” yerine hesaplama hatası yapılarak “7 yıl 6 ay hapis cezası”na TCK'nin 62. maddesine göre (1/6) oranında indirim yapılırken “5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası” yerine “6 yıl 3 ay hapis cezası”na hükmedilmesi suretiyle sanığa fazla ceza verildiğinden “düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine” karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek CMK'nin 280/1-a ve 303/1-f maddelerine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafiinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 15/01/2018 gün ve 2017/3101 Esas, 2018/214 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükmünün CMK'nin 302/2. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı CMK'nin 303. maddesi gereğince, Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/10/2017 gün ve 2017/402 Esas, 2017/349 Karar sayılı mahkumiyet hükmündeki hüküm fıkrasının TCK'nin 29. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafındaki “7 yıl 6 ay hapis” ibaresinin “6 yıl 9 ay hapis”,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2018/5876, K. 2018/14093, 1 Ekim 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama