Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/6356 K.2019/1587

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın tüm aşamalarda istikrarlı şekilde, katılanı dövdüğünü ikrar etmekle birlikte, parasını almadığını savunduğu, katılanın ise aşamalarda alınan beyanlarının tam olarak istikrarlı olmadığı, soruşturma aşamasında alınan beyanlarında sanığın önce saldırıp, sonra parasını aldığını iddia ettiği halde, yargılama aşamasında alınan beyanında, sanığın, arkasından gelerek birden önce göğsündeki parayı aldığını, sonra saldırdığını iddia ettiği, olaya ilişkin doğrudan görgüye dayalı bilgi sahibi olan tanığın bulunmadığı anlaşılmakla, eylemin nitelikli yağma suçunu oluşturduğuna dair her türlü şüpheden uzak,

kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından, sanığın eyleminin basit yaralama suçu olarak vasıflandırılmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas olduğu kabul edilen Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.12.2007 tarih, 2007/38 Esas - 2007/426 Karar sayılı "2 yıl 8 ay" hapis cezasına ilişkin mahkumiyet kararında, sanığın suç tarihi itibariyle 18 yaşını doldurmamış olduğu, bu nedenle 5237 sayılı TCK'nin 58/5. maddesi gereğince söz konusu ilamın tekerrüre esas alınamayacağı; bunun yerine sanığın adli sicil kaydında yer alan "2 yıl 6 ay" hapis cezasına ilişkin, Ceyhan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.04.2013 tarih, 2012/648 Esas - 2013/300 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince,