Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/6429 K.2019/2216

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1) Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçundan hüküm kurulurken, anılan suçun niteliği gereğince uygulanma şartları oluşmadığı halde haksız tahrik hükümlerinin uygulanması ile eksik ceza tayini,

2) Suç tarihi itibariyle sanığın adli sicil kaydında yer alan iki kaydın kesin nitelikteki adli para cezasına ait olduğu, diğer kaydın silinme koşulları oluştuğu ve tekerrüre esas olduğu kabul edilen Mersin (Kapatılan) 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 27.11.2013 tarih ve 2012/773 Esas ve 2013/1225 Karar sayılı, doğrudan verilen 3.000 TL adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükmünün ise, suç tarihinden sonra 27.11.2013 tarihinde kesinleştiği ve bu nedenle 5237 sayılı TCK'nin 58/5. maddesi uyarınca tekerrüre esas olmadığının anlaşılması karşısında,

01.06.2015 tarihli oturumda sanık müdafiinin lehe hükümlerin uygulanması talebinde bulunduğu da gözetilerek TCK'nin 50 ve 51. maddeleri ile 5271 sayılı CMK'nin 231. maddelerine uygun şekilde objektif ve subjektif koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği ayrı ayrı değerlendirilip sonucuna göre sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması, erteleme hükümlerinin veya seçenek yaptırımların uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Sanık hakkında verilen hapis cezaları yönünden Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,