Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/6436 K.2019/2228

Mahalli mahkemece bozmaya uyularak verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Daha önce Yargıtay incelemesinden geçen dosyalara ilişkin temyiz süresinin 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesine göre bir hafta olduğu gözetilmeksizin, hüküm fıkrasında temyiz süresinin 15 gün olarak belirtilmesi suretiyle katılanlar vekilinin yanıltıldığı anlaşıldığından, katılanlar vekilinin yokluğunda verilen hükme karşı 25.05.2018 havale tarihli temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

1) Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarının incelemesinde;

Bozma sonrası, hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı itibarıyla, "Hapis cezasından çevrilen adli para cezaları hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmü;

a) 6217 sayılı Kanun'un 23. maddesi ile değişik CMK'nin 272/3-a maddesi gereğince kesin olduğu,

b) 6723 sayılı Kanun'la 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesinde yapılan değişiklik gereğince, İstinaf Mahkemelerinin yürürlüğe girdiği 20.07.2016 tarihinden önce Yargıtay tarafından bozulan kararlarda, bu kararlar kesinleşinceye kadar eski CMUK'un 305 ila 326. maddelerinin halen yürürlükte olması dikkate alınarak, verilen adli para cezasının CMUK’un 305/1. maddesi gereğince de kesin olduğu belirlendiğinden, sanık müdafiin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Sanık hakkında katılan ...’i kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelemesinde;

a) Katılan vekilinin 29.03.2018 havale tarihli mesleki mazeret dilekçesi ile duruşmaya katılamayacaklarını ve bozma ilamımız yönünde katılan hakkında aldırılan 15.03.2018 tarihli adli rapora karşı beyanda bulunmak için süre talebinde bulunduklarını bildirmesine karşın, mazeretinin yasal olmayan ve dosya kapsamı ile örtüşmeyen gerekçe ile reddine karar verilerek iddia hakkının kısıtlanması,

b) Sanık hakkında mahkemece verilen 24.06.2014 tarih ve 2014/282 Esas ve 2014/347 Karar sayılı hükmün katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 01.11.2017 tarih ve 2016/16119 Esas ve 2017/13908 Karar sayılı kararı ile “Katılan ...’in 28.05.2014 tarihinde alınan beyanı için görevlendirilen pedagogun katılanın korku ve anksiyetiye bağlı travma geçirmekte olduğunu ve olaydan sonra konuşma güçlüğü yaşadığını belirtmesi karşısında katılanın konuşmasında sürekli zorluğa ya da konuşma yeteneğinin kaybolmasına neden olup olmadığı hususlarında Adli Tıp Kurumundan ayrıntılı rapor aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun

takdir ve tayini” gerekçesi ile bozulmasına karşın Üniversite Hastaneleri ile Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanelerinden ya da Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden heyet raporu alınması gerektiği gözetilmeden... Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından 15.03.2018 tarihinde düzenlenen raporla yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre;

c) Katılanın babası ... ile sanık arasında önceye dayalı uyuşmazlık nedeniyle suç tarihinde meydana gelen kavga olayında olay yerinden motosikletiyle ayrılmaya çalışan ...'ı durdurmak amacıyla sanığın hırsla gelip motosikleti kasten ittirmek suretiyle devrilmesine, ... ile katılan ...’in motosikletten düşerek yaralanmasına neden olan sanık hakkında olayda uygulama yeri bulunmayan 5237 sayılı TCK’nin 21/2. maddesi uyarınca indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

d) Sanık hakkında kurulan hükümde; Ceza Genel Kurulunun 28.05.2013 tarih ve 2013/259 Esas ve 2013/273 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere TCK'nin 61. maddesindeki usul ve sıra gözetilerek TCK'nin 86/1. maddesine göre temel hapis cezasının belirlenmesinin ardından sanığın cezasından TCK'nin 86/3-b ve 87/3. maddeleri uyarınca artırım yapılması ve bundan sonra olası kast nedeniyle TCK'nin 21/2. maddesine göre indirim yapılması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması suretiyle sanık hakkında eksik cezaya hükmedilmesi,