Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/6506 K.2019/599

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Mağdur ...'nun, sanık ...'a bıçak göstermek suretiyle tehdit suçunu işlediği kabul edildiğinde, sanık ...'ın eyleminin haksız tahrik altında kasten yaralama suçunu oluşturacağı ve meşru müdafaa şartlarının somut olayımızda gerçekleşmediği, sanık hakkında kasten yaralama suçundan dolayı mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken yazılı gerekçelerle olayda şartları oluşmayan meşru müdafa gerekçesiyle ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi,

Kabule göre de;

2) Sanığın eylemi 5237 sayılı TCK'nin 25/1. maddesi gereğince meşru müdafaa sınırları içinde kaldığının kabul edilmesine rağmen, 5271 sayılı CMK'nin 223/3-b maddesinde belirtilen "Yüklenen suçun hukuka aykırı fakat bağlayıcı emrin yerine getirilmesi suretiyle veya zorunluluk hali ya da cebir veya tehdit etkisiyle işlenmesinden" ve CMK'nin 223/3-c maddesinde belirtilen "Meşru savunmada sınırın heyecan, korku ve telaş nedeniyle aşılmasından" hüküm kurularak çelişkiye düşüldüğü ancak karar içeriğinden ve anlatımdan meşru savunma kapsamından karar verilmek istendiğinin anlaşılması, bu durumda 5271 sayılı CMK'nin 223/2-d maddesi gereğince "beraat kararı" verilmesi gerektiği gözetilmeden CMK'nin 223/3-b-c maddesi uyarınca "ceza verilmesine yer olmadığına" dair karar verilmesi,