Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/6826 K.2019/3245

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında TCK'nin 86/2 maddesi gereğince basit kasten yaralama suçundan, sanık ... hakkında ise nitelikli yağma suçundan kamu davası açılmış ise de; yapılan yargılama sonunda, sanık ...'nin eyleminin yağma suçunu oluşturmayıp, TCK'nin 86/2 maddesi gereğince basit kasten yaralama suçunu oluşturduğunun kabul edilmesi karşısında, sanıkların üzerine atılı suçların uzlaşmaya tabi hale geldiği ancak; aşamalarda taraflara uzlaşmak isteyip istemediklerinin sorulmadığı anlaşılmakla.

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince sanıklar ve katılan arasında uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,

2) Sanıklar hakkında yargılama giderlerine hükmolunurken; her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yargılama gideri yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “sanıklardan eşit olarak” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,