Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/6895 K.2019/1769

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Mağdurun yaralanmasına ilişkin Burhaniye Devlet Hastanesinin 26/12/2014 tarihli raporunda “Yüzde sabit iz kalabilir.” şeklinde kesinlik içermeyen ibarenin kullanılması karşısında, bu raporunun hükme esas alınacak ölçüde yeterli olmaması ve her türlü tereddütlerin giderilmesi bakımından, mağdurun tüm tedavi evrakları, geçici ve kesin raporları ile birlikte en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğüne sevk edilerek, özellikle söz konusu yaralanmanın yüzde sabit ize neden olup olmadığı hususunu gösterir şekilde, 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor alınması gerektiği gözetilmeden, yetersiz rapora dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabule göre; sanıklar hakkında hüküm kurulurken öncelikle TCK'nin 86/1. maddesi gereğince temel hapis cezası belirlenip, daha sonra arttırım maddesi olan TCK'nin 87/1-c maddesi hükmünün ayrı ayrı, denetime imkan verecek şekilde uygulanması gerekirken; yazılı şekilde doğrudan 3 yıl hapis cezası verilmesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesine aykırı davranılması,

3) Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve E.2014/140-K.2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,