Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/7225 K.2019/2531

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1) Dosyada müşteki adına düzenlenen 24.08.2015 tarihli geçici adli raporun hüküm kurmaya yeterli olmadığı anlaşıldığından, müştekiye ait olay sonrasında tedavi gördüğü ilgili sağlık kuruluşlarından raporlar, film, grafi, hasta tabela müşahede kağıdı, epikriz gibi tüm tedavi belgeleri getirtilerek dosyanın kül halinde incelenmek üzere Adli Tıp Şube Müdürlüğüne gönderilmesi ve müştekideki yaralanmanın TCK'nin 86. ve 87. maddelerindeki unsurları içerir şekilde niteliğinin duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesinin ardından sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Kabule göre de;

a) Sanığın tekerrüre esas sabıkası bulunduğu gerekçesi ile hükmedilen hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de; sanığın tekerrüre esas alınan mahkumiyetinin 5237 sayılı TCK'nin 191/1. maddesinde düzenlenen "kullanmak için uyuşturucu madde satın almak,

kabul etmek veya bulundurmak" suçuna ilişkin olduğu ancak anılan hükmün kesinleşmesinden sonra 6217 sayılı Kanun'un 20. maddesi ve 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nin 191. maddesinde yapılan değişiklikler üzerine 5237 sayılı TCK'nin 7. maddesi uyarınca uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılıp, yapılmamışsa uyarlama yargılaması yapıldıktan sonra verilen ve kesinleşen hükmün tekerrüre esas olup olmadığı değerlendirilip, sonucuna göre sanık hakkında TCK'nin 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,