Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/7404 K.2019/3921

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Gerekçeli kararın tebliğ tarihi olan 21.03.2016 tarihinde sanığın asker olması nedeniyle tebligatın usulüne uygun yapılmadığı anlaşıldığından, temyiz dilekçesinin öğrenme üzerine süresinde verildiği kabul edilerek yapılan incelemede;

353 sayılı Kanun’un “Genel Görev” başlıklı 9. maddesi, “Askerî mahkemeler kanunlarda aksi yazılı olmadıkça, asker kişilerin askerî olan suçları ile, bunların asker kişiler aleyhine yahut askerlik hizmet ve görevleri ile ilgili olarak işledikleri suçlara ait davalara bakmakla görevlidirler.”. 17. maddesi de, “Askerî Mahkemelerde yargılanmayı gerektiren ilginin kesilmesi, daha önce işlenen suçlara ait davalara bu mahkemelerin bakma görevini değiştirmez.

Ancak suçun; askerî bir suç olmaması, askerî bir suçla da bağlı bulunmaması hâlinde Askerî Mahkemenin görevi sona erer.” hükümlerini içermekte olup, sanığın üzerine atılı kasten yaralama suçunun askeri suç olmaması, askeri bir suça bağlı bulunmaması ve sanığın 23.04.2016 tarihinde terhis edilmesi nedeniyle askerî mahkemelerde yargılanmayı gerektiren ilginin kesilmesi karşısında, dava konusu olayda yargılama yapma görevinin suçun işlendiği yer adliye mahkemesine ait olduğu anlaşılmakla, görevsizlik kararı verilmesi yerine mahkumiyetine dair hüküm kurulması,