KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2018/7855 E., 2019/595 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Ocak 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
314 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır. Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;
Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken, 5275 sayılı Kanun'un 108/2 ve 5237 sayılı TCK'nin 58/7. maddeleri dikkate alınarak, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas alınan Milas 4. Asliye Ceza Mahkemesine ait 08.12.2014 tarih ve 2014/554 Esas, 2014/213 Karar sayılı ilamı hakkında, uzlaşmaya kapsamına alınması sebebi ile mahkemesince temyize konu hüküm tarihinden sonra 22/05/2018 tarihinde ek karar ile düşme kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında bu ilamın tekerrüre esas alınamayacağı sanık hakkında verilen mahkûmiyetlerden Milas 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.06.2014 tarihinde kesinleşen,
08.05.2013 tarih ve 2012/6 Esas - 2013/13 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi gereğince hükmolunan hapisten çevrili 1.500 TL adli para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama gerektirmediğinden 1412 Sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince hüküm fıkralarının tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısımlarının karar metninden çıkarılarak yerine "Milas 4.Asliye Ceza Mahkemesinin 23.06.2014 tarihinde kesinleşen,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2018/7855, K. 2019/595, 21 Ocak 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama