Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/8099 K.2019/240

Basit yaralama suçundan sanık ...’un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 58/3, 29 ve 62/1. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına dair Ayvalık 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.12.2017 tarihli ve 2017/204 Esas, 2017/459 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı’nın 14.11.2018 tarih ve 2018/8185 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.11.2018 tarih ve 2018/93434 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

1) Sanığın mükerrir olduğu kabul edilerek 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına karar verilmiş ise de; tekerrüre esas kabul edilen Sütçüler Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/54 Esas ve 2007/20 sayılı ilamın sanık hakkında olmadığı, sanığın adli sicil kaydında hükme esas alınabilecek herhangi bir kaydının bulunmadığı anlaşılmakla, şartları oluşmadığı halde sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasında,

2) Sanık hakkında verilen kararda, “daha önce kasıtlı bir suçtan 3 aydan fazla hapis cezasına mahkum olmuş olması” nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesinin sanık hakkında uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de, ertelemeye engel kabul edilen Sütçüler Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/54 Esas ve 2007/20 sayılı ilamın sanık hakkında olmadığı, sanığın adli sicil kaydında ertelemeye engel herhangi bir kaydının bulunmadığı anlaşılmakla yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü: