Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/8159 K.2019/6189

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın arkadaşı olan ...'nin, katılanın oğlu olan ... tarafından bıçakla yaralanması üzerine durumunu öğrenmek için önce ...'nın işyerine gittiği, polislerin Yörük Selim Devlet Hastanesi ek hizmet binasına götürüldüğünü söylemesi üzerine, hastaneye ... plakalı siyah bir arabayla gittiği, hastaneye gittiğinde katılanın da orada olduğu, katılana ...'nin yakını olan 5-6 kişinin saldırdığı, tanık beyanları ve dosya kapsamına göre sanığın katılana karşı herhangi bir yaralama eyleminde bulunmadığı,

katılanın, eşi olan tanık ... ile hastaneden ayrılmak üzere otoparka gittiğinde, sanığın kullandığı aracının sağ dikiz aynası ile katılana çarparak katılanı Kahramanmaraş Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 16.07.2014 tarihli raporunda tespit edildiği üzere kemik kırığına ve yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olacak şekilde yaraladığı olayda; sanık ile katılan arasında önceye dayalı bir husumet bulunmaması, sanığın hastane önünde katılanı darp eden ...'nın yakını olan 5-6 kişinin eylemine iştirak etmemesi,

katılanın ısrarla sanığın araçla iki kez üzerinden geçtiğine ilişkin anlatımının tanık beyanları ve Kahramanmaraş Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 09.03.2015 tarihli raporu ile doğrulanmaması karşısında, sanığın eylemini kasten gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı ve eyleminin taksirle yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2) Sanığın eylemini silahtan sayılan araba ile gerçekleştirdiği kabul edildiği halde, sanık hakkında TCK'nin 86/3-e maddesinin ve 87/1-son maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

3) Sanığın yaralama eylemi sonucunda katılanın hem yaşamını tehlikeye sokan bir duruma, hem de kemik kırığına neden olacak şekilde yaralanmış bulunması karşısında, birden fazla nitelikli halin ihlalinin ancak temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşma nedeni yapılabileceği ve sanığın sadece en ağır sonuç olan yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olacak şekilde yaralama eyleminden sorumlu olacağı gözetilmeden, TCK'nin 86/1, 87/1-d maddelerine göre uygulama yapıldıktan sonra TCK'nin 87/3. maddesi uyarınca cezanın artırılması suretiyle hatalı uygulama ile ceza tayini,

4) Sanığın TCK'nin 86/1, 87/1-d maddeleri uyarınca belirlenen cezasının, 3 yıldan az olması nedeniyle TCK'nin 87/1-son maddesi uyarınca 3 yıla çıkartılması gerektiğinin gözetilmemesi,

5) Sanığın TCK'nin 86/1, 87/1-d, 87/3. maddeleri uyarınca belirlenen "2 yıl 6 ay" hapis cezasından, TCK'nin 62. maddesi uyarınca (1/6) oranında indirim uygulanması sırasında hesap hatası yapılarak "2 yıl 1 ay" hapis cezası yerine, yazılı şekilde "1 yıl 13 ay" hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

6) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,