Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/8324 K.2019/4380

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında yaralama eyleminden kurulan hükümlere yönelik sanık müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık ... müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında yaralama eyleminden kurulan hükümlere yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

Sanığın tekerrüre esas alınan Diyarbakır 4. Asliye Mahkemesinin 11.10.2012 tarih, 2012/60 Esas - 2012/535 karar sayılı "3 yıl 1 ay 15 gün" hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün suç tarihinden sonra 13.12.2012 tarihinde kesinleşmiş olmasına göre tekerrüre esas teşkil etmeyeceğinin, ancak Nusaybin 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 09.12.2010 tarih, 2010/163 Esas, 2010/975 Karar sayılı "1 yıl 8 ay" hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sanık hakkındaki hükümlerin bu sebepten dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince,