Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/8461 K.2019/7772

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında mağdur ...'ı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e ve 87/1-a, son maddeleri gereği hükmolunan “5 yıl” hapis cezasından TCK'nin 29. maddesine göre (¼) oranında indirim yapılırken ''3 yıl 9 ay'' hapis cezası yerine hesap hatası yapılarak ''3 yıl 4 ay'' hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından ve yine Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2) Sanık hakkında mağdurlar ... ve ...'u olası kastla yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın, atış yönünde bulunan kişilerin isabet alıp yaralanabileceğini öngörmesine karşın sonucu kabullenerek atışlarına devam etmek suretiyle mağdurların yaralanmasına neden olan eyleminin olası kastla yaralama suçlarını oluşturacağı, bu nedenle mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik olmadığı düşünülmüş ve tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında kurulan hükümlerde TCK'nin 86/1 ve 86/3-e maddeleri gereği hükmolunan “1 yıl 6 ay” hapis cezasından TCK'nin 21/2. maddesine göre (1/3) oranında indirim yapılırken ''1 yıl'' hapis cezası yerine hesap hatası yapılarak ''1 yıl 3 ay'' hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeple 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükümlerin TCK’nin 21/2. maddesinin uygulanmasına ilişkin 2-a, 3 ve 3-a, 3 bentlerindeki “1 yıl 3 ay” ibarelerinin hükümlerden çıkarılarak yerine “1 yıl” ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3) Sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın suç tarihinde av tüfeği ile ateş ederek mağdur mağdur ...'ı organlardan ya da duyulardan birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde ve mağdurlar ... ve...'u basit bir tıbbi müdahale ile giderilemez nitelikte yaralaması şeklinde gerçekleştirdiği eylemin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.06.2015 tarih, 2013/73 Esas ve 2015/203 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması ve silahla yaralama suçlarını oluşturduğu, TCK’nin 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca en ağır cezayı gerektiren eylemden hüküm kurulması gerekirken ayrıca genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan da hüküm kurulması,