Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/909 K.2018/1420

Birden fazla müştekiye yönelik kasten yaralama suçundan katılan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 86/2 (iki kez), 29 (üç kez), 62 (üç kez) ve 52/2. (iki kez) maddeleri gereğince 5 ay hapis ve 1.200,00 Türk lirası (iki kez) adli para cezası ile cezalandırılmasına, müşteki ...'a yönelik kasten yaralama suçundan katılan sanık ...’ın 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 29, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.200,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair Antalya 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/11/2015 tarihli ve 2013/248 esas, 2015/631 sayılı kararının itiraz edilmeden kesinleşmesini müteakip, sanıkların denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine,

haklarındaki hükümlerin açıklanması ile sanık ...'in 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/2, 29 (iki kez), 62 (iki kez) ve 52/2. maddeleri gereğince 5 ay hapis ve 1.200,00 Türk lirası adli para cezası, sanık ...'m 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 29 , 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.200,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına ilişkin Antalya 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/10/2017 tarihli ve 2017/425 esas,

2017/794 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 03.01.2018 tarih ve 2017/11793 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11.01.2018 tarih ve 2018/2399 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Kasten yaralama suçunun 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde yapılan değişiklikten önce de uzlaşmaya tabi suçlar kapsamında düzenlendiği ve somut olayda söz konusu kanun değişikliğinden önce müştekiler ve sanıkların uzlaşamadıkları anlaşılmış ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30/10/2007 tarihli ve 2007/4-200 esas, 2007/219 sayılı ilamında belirtildiği üzere, uzlaştırma kurumu 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 253 ve 254. maddelerinde hüküm altına alınarak usul hukuku kurumu olarak düzenlenmekle birlikte,

fail ile devlet arasındaki ceza ilişkisini sona erdirmesi bakımından maddi hukuka da ilişkin bulunması nedeniyle yürürlüğünden önceki olaylara uygulanabileceği dikkate alındığında, sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen hükümlerin henüz açıklanmadan önce 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girmesi nedeni ile kovuşturmanın durmasına karar verilerek yapılan yasal değişiklik doğrultusunda dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilerek

düzenlenecek uzlaştırma raporunun sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde sanıklar hakkındaki hükümlerin açıklanmasına karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34 ve 35 inci maddeleriyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 253 ve 254 üncü maddelerinde yapılan değişiklik çerçevesinde, 6763 sayılı Kanun ile yapılan düzenlemenin yürürlüğe girdiği tarihten önce usulüne uygun olarak yapılan uzlaşma tekliflerinin geçerli olduğu ve bu nedenle uzlaşma teklifi yapılmış ve kabul edilmemiş olan dosyalarda yeniden uzlaşma teklifi yapılmasına gerek bulunmadığı cihetle,

somut olayda sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2 ve 86/1. maddesi kapsamında kalan eylemlerin kanun değişikliği öncesinde de uzlaştırma kapsamında bulunduğu sanık ... ve şikayetçilerin uzlaşmak istemediklerini bildirmeleri, yapılan uzlaşma tekliflerinin de usulüne uygun olması karşısında, Antalya 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/10/2017 tarihli ve 2017/425 esas, 2017/794 sayılı kararı yerinde görüldüğünden, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma talebinin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE.