Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/9095 K.2019/5457

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdur sanıklar hakkında düzenlenen ve hükme esas alınan dosyada mevcut adli raporlar incelendiğinde, mağdur sanık ... hakkında yüzdeki yaralanmanın kalıcı olup olmadığı yönünden 6 ay sonra değerlendirme yapılması gerektiğinin önerildiği, bu nedenle eylemin şikayete bağlı olmayan 5237 sayılı TCK'nin 86/1 ve 87/1-c. maddeleri kapsamına girme ihtimalinin bulunduğu, yine mağdur sanık ...'ın adli raporunda beyin cerrahisi uzmanı tarafından görülmesinin uygun olacağının belirtildiği,

her ne kadar her iki raporda “kati hekim raporu olduğu ve yaralanmaların BTM ile giderilebileceği” belirtilmiş ise de, içerik itibariyle kati rapor olmadıklarının anlaşılması karşısında; mağdur sanıkların yaralanmasına ilişkin Ünye Devlet Hastanesinin 17/07/2015 tarihli raporlarının hükme esas alınacak ölçüde yeterli olmaması ve her türlü tereddütlerin giderilmesi bakımından, mağdur sanıkların tüm tedavi evrakları, geçici ve kesin raporları ile birlikte en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğüne gönderilerek,

5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor alınması gerektiği gözetilmeden, yetersiz raporlara dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,