Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/9374 K.2019/2898

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; 1) Sanığın üzerine atılı TCK’nin 86/2. maddesinde düzenlenen basit yaralama suçunun 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamında kaldığı soruşturma veya kovuşturma aşamasında hiç uzlaşma yapılmadığı anlaşılmakla; sanık ile katılan arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, 2) Kabule göre ;

Sanığın mükerrir olduğu gerekçesi ile TCK'nin 58/3. maddesi gereğince, TCK'nin 86/2. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edildiği ve tekerrüre esas alınan Ankara 4.Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2010 tarih ve 2010/2 Esas - 2010/311 Karar sayılı ilamı uyarınca verilen 8 ay hapis cezasının TCK'nin 141/1 maddesi uyarınca verilmiş olduğu, bahse konu suçun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi uyarınca uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, 5237 sayılı TCK'nin 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek,

sanık hakkında tekerrüre esas alınan hükme ilişkin uzlaştırma işlemi yapılıp yapılmadığı mahkemesinden sorularak, uzlaşmanın sağlanması halinde bu suçun tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydında başka tekerrüre esas hüküm olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre, sanık hakkında TCK'nin 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesinde zorunluluk bulunması,