Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/9592 K.2019/11188

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müşteki sanıklar...ve ... müdafiin 16.01.2015 tarihli temyiz dilekçesi ile ayrım yapmadan kurulan hükümlerin tamamını temyiz ettiği anlaşılmış, buna göre inceleme yapılmıştır.

Müştekiler...ve ...'in 21.06.2010 tarihli celsede alınan beyanlarında sanıklardan şikayetçi oldukları ancak; kamu davasına katılmak isteyip istemediklerinin sorulmadığı ve bu hususta herhangi bir karar verilmediği, müştekiler vekilinin süresinde temyiz dilekçesi verip hükümleri temyiz ederek katılma iradesini gösterdiği anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nin 260/1. ve 237/2. maddeleri uyarınca hükümleri temyize hakları bulunduğundan katılan olarak kabullerine karar verilerek yapılan incelemede;

1) Sanıklar...ve ... hakkında mağdurlar ..., ... ve ...'e karşı kasten yaralama, hakaret ve sair tehdit suçlarından verilen düşme kararlarına yönelik sanıklar müdafiin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar müdafiin, hükümlerin gerekçesine yönelik bir temyiz sebebi göstermediği ve temyizde hukuki yararının bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar müdafiin temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında katılanlar...ve ...'e karşı, sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükümleri ile sanık ... hakkında katılanlar ... ve...'e karşı hakaret suçundan verilen beraat kararları ile sanıklar ...,... ve ... hakkında katılanlar...ve ...'e karşı hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin kararlara yönelik katılanlar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen suçların gerektirdiği cezanın türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 67/3-4. maddeleri gereğince, zamanaşımını kesen son sebep olan sanıkların mahkemede savunmalarının alındığı 17.01.2011 tarihi ile inceleme tarihi arasında 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,