Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/10013 K.2019/17262

b) İstinaf başvurusunun kabulü ile yeniden kurulan hükümlerle mahkumiyete dair; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 05/12/2018 gün ve 2018/182 Esas, 2018/3041 Karar sayılı kararları c) Katılan ...’i basit yaralamadan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin reddine dair; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 06/02/2019 günlü ek kararı

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 05.12.2018 gün ve 2018/182 Esas, 2018/3041 Karar sayılı kararı ile 06.02.2019 günlü ek kararının suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan ... vekili tarafından CMK'nin 291 ve 296/2. maddelerinde belirtilen süreler içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Suça sürüklenen çocuk hakkında katılan ...’ı yaralamadan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında ilk derece mahkemesince 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e, 31/3, 62. maddelerine göre hükmolunan 10 ay erteli hapis cezasına dair mahkumiyet hükmünün istinaf merciince kaldırıldığı, suça sürüklenen çocuğun 10 ay hapis cezasına mahkum edilerek 5237 sayılı TCK’nin 50/1-a gereğince hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi suretiyle sonuç olarak suça sürüklenen çocuğun 6.000 TL adli para cezasına mahkum edildiği anlaşıldığından;

Suça sürüklenen çocuk hakkında yaralama suçundan, hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-b maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin ve katılan ... vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 298. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

2) Suça sürüklenen çocuk hakkında katılan ...’i basit yaralamadan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin reddine dair karara karşı temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında basit yaralama suçundan, verilen kararın türü ve karar tarihi gözetildiğinde, 15.02.2019 tarihinde Resmi Gazete’nin 30687. sayısında yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 27.12.2018 tarihli, 2018/71 Esas ve 2018/118 Karar sayılı iptal kararından önce kararın verildiği de dikkate alınarak karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nin 286/2-d maddesi uyarınca,

ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 06.02.2019 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararının hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, ek karara yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,