Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/10192 K.2019/18391

b) İstinaf başvurusunun kabulü ile beraat hükmü kaldırılarak mahkumiyete dair; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 27/11/2018 gün ve 2018/1944 Esas, 2018/2512 Karar sayılı kararı

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 27.11.2018 gün ve 2018/1944 Esas, 2018/2512 Karar sayılı kararının sanık tarafından 5271 sayılı CMK’nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarihli, 2018/11-38 Esas ve 2018/113 Karar sayılı kararı gereğince ilk derece mahkemesinin beraat kararının İzmir BAM 1. Ceza Dairesince kaldırılması suretiyle mahkumiyet kararı verilmesine dair hükmün temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığına 21.07.2015 olan suç tarihinin 22.07.2015 şeklinde hatalı yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Sanık hakkında ikinci kez mükerrirliğin uygulanmasına neden olan İzmir 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.11.2011 tarihli, 2011/205 Esas ve 2011/745 Karar sayılı ilamıyla sanığın 5237 sayılı TCK'nin 157/1. maddesi gereğince dolandırıcılık suçundan cezalandırılmasına karar verildiği ancak, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi gereğince uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenerek,

dolandırıcılık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı ve bu ilam yönünden İzmir 19. Asliye Ceza Mahkemesince 08.04.2017 tarihli ek karar ile uzlaşma nedeniyle düşme kararı verilerek kesinleşmiş olduğu nazara alınarak; sanığın adli sicil kaydının yapılan kontrolünde ikinci kez mükerrirlik yönünden Torbalı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.07.2013 tarihli, 2012/579 Esas ve 2013/340 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmemiş ise de, bu hususun infaz aşamasında dikkate alınması mümkün olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 27.11.2018 gün ve 2018/1944 Esas, 2018/2512 Karar sayılı “sanığın mahkumiyetine dair” hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,