Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/10237 K.2019/17849

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) 'Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nin 34, 230 ve 289. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanığın eyleminin ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre;

2) Sanıklar hakkında TCK'nin 86/1 maddesi uyarınca belirlenen "1 yıl hapis" cezasının, TCK'nin 87/1-c maddesi uyarınca bir kat artırılmasıyla "2 yıl hapis" cezası olarak belirlenmesinden sonra, aynı maddenin son fıkrası uyarınca cezanın "3 yıl hapis" cezasına çıkarılması, yerine denetime imkan vermeyecek şekilde TCK'nin 87/1-c maddesi uyarınca doğrudan "3 yıl hapis" cezası verilmesi,

3) Sanıklar hakkında yargılama giderlerine hükmolunurken; her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yargılama gideri yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “sanıklardan eşit olarak” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 326/2. maddesine aykırı davranılması,

4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,