Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/10414 K.2019/8816

Kasten yaralama, görevi kötüye kullanma ve işkence suçlarından şüpheliler ..., ..., ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda Denizli Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 11.01.2018 tarihli ve 2017/23153 soruşturma, 2018/92 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın kasten yaralama suçu yönünden kabulüne ve anılan kararın kaldırılmasına ilişkin Denizli 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 08.03.2018 tarihli ve 2018/1127 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 27.06.2018 tarih ve 2018/4640 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.07.2018 tarih ve 2018/58041 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, suç tarihinde müşteki ...'nın, Denizlispor ile Kayserispor futbol takımları arasında oynanan PTT 1. Lig futbol karşılaşması nedeniyle Denizli Atatürk Stadyumuna geldiği, Elektronik bileti olan müştekinin girmemesi gereken turnikelerden girmeye çalışması nedeniyle stadyumun değişik bölgelerinde seyirci giriş işlemleri ile ilgili kontrolleri yapmak ve güvenliği sağlamakla görevlendirilen şüpheli polis memurları ..., ..., ..., ..., ... ve komiser yardımcısı ... ile arasında yaşanan tartışma sonucunda polis memurları haklarında mala zarar verme, görevi kötüye kullanma, kasten yaralama, hakaret ve tehdit,

müşteki hakkında hakaret, görevi yaptırmamak için direnme, spor alanlarında taşkınlık yapılması ve tesislere zarar vermek ve seyirden yasaklama suçlarından soruşturma başlatıldığı,

Şüpheli polis memurları ..., ve ...’ya atılı suçlar yönünden Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 03.11.2015 tarihli ve 2015/9741 sayılı soruşturma dosyası üzerinden ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği ve kararın itiraz üzerine Denizli 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 28.12.2015 tarihli ve 2015/3096 değişik iş sayılı kararı ile kesinleştiği,

Müşteki ...'ya atılı hakaret, görevi yaptırmamak için direnme, spor alanlarında taşkınlık yapılması ve tesislere zarar vermek ve seyirden yasaklama suçları yönünden kamu davası açıldığı, Denizli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/875 esasına kayden görülen kamu davası sonucunda atılı suçlardan beraatine ve polis memuru olan şüpheliler hakkında suç duyurusuna karar verildiği,

Suç duyurusuna istinaden şüpheliler hakkında başlatılan soruşturma sonucunda Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 11.01.2018 tarihli kararı ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği ve verilen karara karşı müşteki tarafından yapılan itiraz üzerine, her ne kadar Denizli 1. Sulh Ceza Hakimliğince, “Denizli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/08/2017 tarihli ve 2015/875 Esas, 2017/355 sayılı kararın, bu karara ilişkin dava dosyasında incelenen güvenlik kamerası görüntüleri, müştekinin raporu dikkate alındığında, şüpheliler hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un 256. maddesi yollamasıyla 86/2,3-d maddesinde yer alan kasten yaralama suçunu işlediklerine dair kamu davası açmaya yeterli delil olduğu….” şeklinde gerekçe ile itirazın kabulüne karar verildiği anlaşılmış ise de;

5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun 172/2. maddesinde “(2) (Değişik: 2/1/2017-KHK-680/10 md.) Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta Sulh Ceza Hakimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz” şeklindeki düzenleme karşısında,

Şüpheliler ..., ..., ..., ... ve ... haklarında aynı olaya ilişkin Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/9741 soruşturma numaralı evrak üzerinden delil yokluğundan ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, kararın itiraz üzerine Denizli 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 28.12.2015 tarihli ve 2015/3096 değişik iş sayılı kararı ile kesinleştiği, 5271 sayılı Kanun’un 173/3. maddesine göre verilen ret kararının kesin nitelikte olması karşısında, anılan Kanun'un 172/2. maddesi hükmü çerçevesinde somut olayda yeniden soruşturma yapılmasını gerektirir yeni bir delil sunulmadığı,

kaldı ki şüpheliler hakkında aynı olaya ilişkin ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğinden yukarıda anılan kanun maddesi uyarınca kamu davası açılması için Sulh Ceza Hakimliğinden karar alınması gerektiği göz önüne alındığında, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.