Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/10710 K.2019/15172

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak,

Mahkemece 21.10.2010 tarihli karar ile sanıkların 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi gereği adli para cezası ile mahkumiyetlerine karar verildiği, sanıkların temyiz başvuruları üzerine 31.01.2011, 01.02.2011, 26.01.2011 ve 09.02.2011 tarihli ek kararlar ile hükümlerin kesin nitelikte olmakla temyizlerinin kabil olmadığı gerekçesiyle temyiz istemlerinin reddine karar verildiği ve fakat mahkemece 15/04/2011 tarihli karar ile “Anayasa Mahkemesinin 23.07.2009 tarih,

2006/65 Esas ve 2009/144 sayılı kararının 07/10/2009 tarih ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yayımı tarihinden 1 yıl sonra yürürlüğe giren 1412 sayılı CMUK’un 2289 sayılı Kanun'un 1. maddesi ile değiştirilen 305/2. maddesinin 1. fıkrasının iptali”ne karar verilmesi nedeniyle hükümlerin temyizi kabil hale geldiği belirlenerek dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay’a gönderildiğinin tespiti ile yapılan incelemede;

Sanıkların üzerlerine atılı suçların gerektirdiği cezaların türü ve üst haddine göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 66/2, 67/3 ve 67/4. maddelerinde 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, yargılama sırasında zamanaşımı süresini kesen son işlemin 21/10/2010 tarihli mahkumiyet kararı olduğu, söz konusu tarih ile hükmün temyiz inceleme tarihi arasında 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 66/2 ve 67/3, 67/4. maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olması,