Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/11269 K.2019/19994

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanığın savunmasında ve temyiz dilekçesi ekinde sunduğu Kahta Devlet Hastanesince tanzim olunan 19.11.2014 tarihli Özürlü Sağlık Kurulu Raporunda “organik olmayan psikotik bozukluk” tanısına yer verildiği görülmekle, sanığın daha önce tedavi gördüğü kurumlardan tüm tedavi evraklarının temin edilerek suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nin 32/1-2 maddeleri kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının tespiti için Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan, tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden veya Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından sağlık kurulu raporu aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayininde zorunluluk bulunması,

2) Sanık hakkında silahla kasten yaralamaya teşebbüs suçundan TCK'nin 86/2, 86/3-e ve 35. maddeleri uyarınca kamu davası açılması karşısında, tamamlanmış suçtan hüküm kurulabilmesi için, iddianamede yer alan TCK'nin 35. maddesinin uygulanmaması ihtimaline binaen sanığa 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesi gereğince ek savunma hakkı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre;

3) 5237 sayılı TCK'nin 50/2. maddesinde yer verilen “Suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adli para cezasına çevrilmez” hükmü dikkate alınmaksızın, TCK'nin 86/2. maddesinde belirtilen seçimlik cezalardan hapis cezası seçildiği halde, hapis cezasının paraya çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,