Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/11317 K.2019/17967

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan düşme hükmüne yönelik mağdur sanık ...'ın temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Mağdur sanık ...’ın 22.12.2014 havale tarihli dilekçesinde sanık ... hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğini bildirmesi karşısında, şikayetten vazgeçme nedeniyle katılan sıfatı ortadan kalktığından, hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmayan mağdurun temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,

2) Sanık ...’ın kendisi hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

a) Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas olan başka ilamının bulunmadığı da gözetildiğinde, sanık hakkında tekerrüre esas alınan Ardahan Asliye Ceza Mahkemesinin 03.12.2008 tarih ve 2005/352 Esas - 2008/238 Karar sayılı ilamıyla sanığın 5237 sayılı TCK'nin 154/1. maddesi gereğince hakkı olmayan yere tecavüz suçundan cezalandırılmasına karar verildiği ancak.

25.02.2009 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 5841 sayılı Kanun'un 1. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi gereğince uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenerek, tekerrüre esas alınan suçun da uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla.

TCK'nin 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanık hakkında tekerrüre esas alınan hükme ilişkin uzlaştırma işlemi yapılıp yapılmadığı mahkemesinden sorularak, sonucuna göre TCK'nin 58. maddesinde düzenlenen mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesinde zorunluluk bulunması,