Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/1133 K.2019/9620

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Olay öncesi arkadaş olan katılan ile suça sürüklenen çocuk arasında öldürmeyi gerektirecek herhangi bir husumetin bulunmamasına, olay günü aralarındaki konuşmanın kavgaya dönüşmesi ve katılanın yumrukla vurarak suça sürüklenen çocuğu yere düşürmesi üzerine suça sürüklenen çocuğun kendisini kurtarmak amacıyla üzerinde taşıdığı bıçağı katılana bir kez vurmasına, devam etme imkanı varken eylemine devam etmeyerek olay yerinden kaçarak uzaklaşmış olmasına göre; suça sürüklenen çocuğun kastının öldürmeye yönelik olmayıp yaralama olduğundan mahkemenin kabulünde isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki (1) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1) Dairemizin 08.05.2017 tarihli bozma ilamının (2) numaralı bendinde haksız tahrik indirim oranının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin bildirilmesine göre alt sınırdan indirim yapılması,

2) Suça sürüklenen çocuk müdafiinin 25.01.2018 tarihli duruşmada lehe olan hükümlerin uygulanmasını istediği, 5237 sayılı TCK'nin 51/1. fıkrasının 2. bendi gereğince ertelemenin üst sınırının küçüklerde 3 yıl olduğu ve suça sürüklenen çocuğun ertelemeye engel sabıkasının bulunmadığı dikkate alınarak,

5237 TCK'nin 51/1. maddesinde öngörülen “suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda” olumlu kanaate varılıp varılmadığı denetime imkan verecek şekilde tartışılmasının ardından suça sürüklenen çocuk hakkında erteleme hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerekirken, "hükmolunan cezanın süresi"nden söz edilerek yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle 5237 sayılı TCK'nin 51. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,