Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/11450 K.2019/21449

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama eylemi nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığın üzerine atılı basit yaralama suçunun takibi şikayete bağlı suçlardan olması, suç tarihi itibariyle 15 yaşından büyük mağdur ...'ın 05.02.2015 tarihli duruşmada sanıktan şikayetçi olmadığını bildirmesi, sanığın 05.02.2015 tarihli duruşmada "şikayetten vazgeçme olursa kabul ederim” şeklinde beyanda bulunması karşısında, atılı basit kasten yaralama suçunun takibi şikayete bağlı suçlardan olması ve müştekinin şikayetinden vazgeçmesi nedeniyle, TCK’nin 73/4 ve CMK’nin 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA ve şikayetten vazgeçme nedeniyle TCK’nin 73/4 ve CMK’nin 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının DÜŞÜRÜLMESİNE,

2) Sanık hakkında eşi olan mağdur ...'e yönelik kasten yaralama eylemi nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre olduğu kabul edilen Sakarya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/09/2012 tarih ve 2011/589 Esas - 2012/1094 Karar sayılı ilamıyla sanığın 5237 sayılı TCK'nin 141/1. maddesi gereğince hırsızlık suçundan " 2 yıl" hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ancak.

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi gereğince uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenerek, tekerrüre esas alınan suçun da uzlaşma kapsamına alındığı.

Uyap sisteminden yapılan kontrolde, bu suça ilişkin dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği ve tarafların uzlaşması nedeniyle, aynı mahkemenin 13/01/2017 tarihli ek kararı ile verilen mahkumiyet kararının kaldırılmasına ve davanın uzlaşma nedeniyle düşürülmesine karar verildiği, bu nedenle söz konusu hükmün tekerrüre esas alınamayacağı; sanığın adli sicil kaydında yer alan Sakarya 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 16.04.2008 tarih ve 2008/110 Esas - 2008/441 Karar sayılı 22/11/2011 tarihinde kesinleşen ilamında TCK'nin 179/3. maddesi gereğince "3 ay hapis" cezası aldığı, söz konusu ilamın tekerrüre esas olduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 Sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

ancak bu husus yeniden yargılama gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince hüküm fıkralarının tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısımlarının karar metninden çıkarılarak yerine "Sakarya 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 16.04.2008 tarih ve 2008/110 Esas - 2008/441 Karar sayılı 22.11.2011 tarihinde kesinleşen ilamında TCK'nin 179/3. maddesi gereğince verilen 3 ay hapis cezası nedeniyle mükerrir olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nin 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,