Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/11738 K.2019/19367

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Aşamalarda değişmeyen sanık savunması ve dinlenen tanık beyanları doğrultusunda, olay öncesinde müştekinin sanığa küfür edip ardından da olay yerinde ele geçirdiği demir parçası ile sanığın kafasına vurmak suretiyle onu yaraladığı, aynı dosyada müştekinin sanığa karşı silahla kasten yaralama suçundan hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu suretle ilk haksız hareketin müştekiden kaynaklandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,