Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/1204 K.2019/9454

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın eylemi TCK'nin 86/2 maddesi kapsamında kaldığı, soruşturma aşamasında müştekiye uzlaştırma teklifine ait Cumhuriyet Başsavcılığına ait yazının 08.04.2015 tarihinde tebliğ edildiği, müştekinin 3 gün içinde uzlaştırma işlemleri için başvurmadığı, bu şekilde uzlaştırma teklifini reddetmiş sayıldığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, tebliğnamenin (1) nolu bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın aşamalarda değişmeyen ve aksi ispat edilemeyen savunmalarında, müştekinin kendisine saldırması sonucunda atılı suçu işlediğini belirtmiş olması, karşılıklı kavga ettikleri, birbirlerine vurdukları, ancak ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde tespit edilemediği anlaşılmakla, şüpheli kalan bu husus nedeniyle sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,