Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/12101 K.2019/20821

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan sanıkların temyiz dilekçeleri içeriği incelendiğinde, sanık sıfatı ile haklarında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminde bulundukları belirlenerek yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine, ancak;

1) Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden, Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 tarih ve 2015/1167 Esas - 2017/247 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK’nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine muhalefet edilmesi,

2) Sanık ...'nun diğer sanık ... ile birlikte fikir ve eylem birliği içinde yüklenen suçu işledikleri, fiil üzerinde ortak hakimiyet kurdukları ve neticeye birlikte sebebiyet verdikleri tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık ...'nin 5237 sayılı TCK’nin 37/1. maddesi yollamasıyla TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son maddeleri gereğince ek savunma hakkı da tanınarak cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,