Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/1218 K.2019/8969

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Müşteki ile sanığın 01.11.1999 tarihinde boşanmış olduklarının, suç tarihinde resmi nikahlı eş olmadıklarının anlaşılması karşısında, sanığın eylemi eşe karşı kasten yaralama olarak değerlendirilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/3-a maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Kabule göre;

2) İddianamede talep edilmediği halde, sanığa 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden, 5237 sayılı TCK'nin 86/3-a maddesinin sanık aleyhine uygulanmasına karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,