Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/12323 K.2019/20452

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında tayin edilen cezaların tür ve miktarına göre katılan sanıklar ..., ... müdafii ile katılan suça sürüklenen çocuk müdafiinin duruşma isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verilerek yapılan incelemede; 1) Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Katılanın temyiz isteminin suç vasfına ilişkin olmadığı ve kesinlik sınırını aşan bir durumun da bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan katılan vekili, sanık müdafii ve katılan suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, suça sürüklenen çocuk ... hakkında katılanlar ..., ... ve ...'a yönelik kasten yaralama suçundan, sanıklar ... ve ...'in katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan, sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan, sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan beraat ve sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Her ne kadar katılan ... yargılama aşamasında sanık ...'ın kendisine tokat attığını belirtmiş ise de, soruşturma aşamasında alınan beyanında, sanık ...'ın kendisine tokat attığına yönelik bir iddiasının olmayışı, katılana ait geçici ve kati raporlarda da bu yönde bir bulgu tespitine yer verilmediği ve aşamalarda katılanın beyanı ile diğer katılanların beyanları arasında çelişki bulunduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde Mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Sanık ... hakkında hükmedilen hapis cezasları yönünden, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan sanık müdafiileri ve katılan suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Katılanın aşamalarda, sanık ...'in koluna sopa ile vurduğunu beyan etmesi ve katılanın beyanı ile uyumlu Bursa Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından tanzim edilmiş 18.07.2013 tarhli adli raporda "oksipital bölgede 2 cm. çaplı sefal hematom bulunduğu" tespit edildiği anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı kasten yaralama suçunu işlediği sabit olduğu halde atılı suçtan mahkumiyeti yerine, yetersiz ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA,

4) Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

a) Sanığın katılanın sadece boyun bölgesinde bulunan yaralanmalarını gerçekleştirdiği anlaşılmasına rağmen, Bursa Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 24.09.2013 tarihli raporunda hayati tehlikenin mevcut olduğunun bildirildiği ancak meydana gelen yaralanmalardan hangisi veya hangilerinin hayati tehlike oluşturduğunun açıklanmamış olması karşısında, katılana ait tüm tedavi evrakları, geçici ve kesin raporları ile varsa film ve grafilerinin temini ile Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden katılandaki her bir yaralanmanın niteliği ve ayrı ayrı hayati tehlikeye neden olup olmadıkları hususunda ayrıntılı rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,