Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/12515 K.2019/20430

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Yargıtay incelemesine tabi olacak ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek olan hükmün, açıklanmasına karar verilen yeni hüküm olduğu, bu nedenle kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan ve yeterli gerekçe gösterilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle Anayasa'nın 141. ve 5271 sayılı CMK'nin 34 ve 223, 230. maddelerine aykırı davranılması,

Kabule göre de;

2) Tüm dosya kapsamına göre; tarafların olayın çıkış nedenini ve gelişimini farklı şekilde anlattıkları ve sanığın da kavga sırasında yaralandığı ve olayın tarafsız tanığı olduğu anlaşılan ve kovuşturmada beyanına başvurulmayan...'ın soruşturma aşamasındaki 22.03.2010 tarihli ifadesi nazara alındığında,

sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanma olasılığı bulunduğu cihetle öncelikle adı geçen şahsın tanık sıfatıyla beyanına başvurulup sanık ile katılan arasında geçen tartışmanın hangi sebeple ve kim tarafından başlatıldığı belirlenmeye çalışılıp belirlenememesi halinde Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas - 367 sayılı Kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde,

şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari seviyede uygulanmasını gerektirdiğinin gözetilmemesi,