Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/12609 K.2019/19534

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Kararın 24.01.2019 tarihinde o yer Cumhuriyet savcısının yokluğunda verildiği, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 310/3. maddesinde belirtildiği üzere, duruşmaya katılmayan Cumhuriyet savcıları yönünden temyiz süresinin tefhim tarihinden itibaren bir ay olduğu, o yer Cumhuriyet savcısının yokluğunda 24.01.2019 tarihinde verilen hükmü, tefhimden itibaren bir aylık yasal süre geçtikten sonra 28.02.2019 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK'un 310/3. ve 317. maddeleri gereğince REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiin ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Dairemizin 07.11.2018 tarih, 2018/2796 Esas - 2018/16875 Karar sayılı bozma ilamında, sanık hakkında hüküm kurulurken, sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması ve söz konusu kararın sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş olması nedeniyle, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması gerektiği belirtildiği halde, bozma sonrası kurulan hükümde, temel cezanın sonuca etkili olmayacak şekilde TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca "1 yıl 4 ay" olarak belirlenmesi suretiyle, sanığın neticeten "4 yıl 2 ay" hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmış ise de;

bozma öncesi kurulan hükme yönelik aleyhe temyiz isteminin bulunmaması nedeniyle, bozma sonrası sonuca etkili teşdit yapılsa dahi, sanığın kazanılmış hakkı olan "4 yıl 2 ay" hapis cezasından daha fazla bir cezaya hükmedilemeyeceği anlaşılmakla, tebliğnamedeki (1) numaralı bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Bozma öncesi kurulan hükümde, mükerrir olan sanık hakkında, isabetli şekilde 5237 sayılı TCK'nin 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verildiği halde, bozma sonrası kurulan hükümde, koşulları oluştuğu halde sanık hakkında TCK'nin 58. maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin ve katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, sanık hakkında TCK'nin 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkradan sonra gelmek üzere "Sanığın adli sicil kaydına konu Kırıkkale 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 15.03.2011 tarih, 2008/461 Esas - 2011/316 sayılı kararı ile verilen ve 28.04.2011 tarihinde kesinleşen,