Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/12763 K.2019/22652

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıklar müdafii, sanık ... müdafii, katılan vekili ve katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2) Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanıkların adli sicil kaydındaki ilamlardan Diyarbakır 5. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 22.01.2009 tarihli 2006/207 Esas - 2009/67 Karar sayılı ilam tekerrüre esas olduğu halde sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesindeki tekerrür hükümlerinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafii, sanık ... müdafii, katılan vekili ve katılanın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeple 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince hüküm fıkrasının sanıklar hakkında uygulanan TCK'nin 53. maddesinin sonuna gelmek üzere "sanıkların adli sicil kaydındaki ilamlardan Diyarbakır 5. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 22.01.2009 tarihli,

2006/207 Esas - 2009/67 Karar sayılı ilamına ilişkin mahkumiyetinin tekerrüre esas alınmasına, sanıklar hakkında hükmolunan cezaların 5237 sayılı TCK'nin 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, mükerrir olan sanıklar hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına," şeklinde cümlenin eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik katılan ve katılan vekilinin aleyhe temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Adli sicil kaydında tekerrüre esas ilamı bulunan sanık hakkında hüküm kurulurken, 6136 sayılı Kanun'un 13/1 ve TCK'nin 62. maddeleri gereğince hükmolunan "10 ay hapis" cezasının TCK'nin 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince adli para cezasına çevrilmesi suretiyle TCK'nin 58. maddesinde belirtilen tekerrür hükümlerinin uygulanma imkanının ortadan kaldırılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafii, sanık ... müdafii, katılan vekili ve katılanın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeple 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.12.2019 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Sanık ... hakkında ruhsatsız tabanca bulundurmak suçundan 6136 sayılı Kanun'un 13/1. 5237 sayılı Kanun'un 62/1, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri uyarınca sonuç olarak 6000 TL ve 500 TL para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin karar, Dairemizin çoğunluğunca sanığa verilen 10 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi suretiyle TCK'nin 58. maddesinde belirtilen tekerrür hükümlerinin uygulanma imkanının ortadan kaldırıldığı gerekçesi ile bozulmuş ise de;

Dairemizin çoğunluğunun görüşünün TCK'de seçimlik ceza öngören düzenlemelerinde uygulanabileceği kanaatindeyim. Çünkü TCK'nin 58/3. maddesine göre tekerrür halinde sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adli para cezası öngörülmüş ise hapis cezasına hükmolunacağı aynı Kanun'un 50/2. maddesinde ise seçimlik ceza öngören düzenlemelerde hapis cezasının tercih edilmesi, halinde bu cezanın artık para cezasına çevrilemeyeceği açıkça düzenlenmiştir.

TCK'nin sistematiğinde sadece hapis cezasını öngören suçlardan hüküm kurulduğunda hükmolunan kısa süreli hapis cezasının TCK'nin 50/1 . maddesine göre adli para cezasına veya seçenek tedbire çevrilmesine engel bir düzenleme bulunmamaktadır. Mevcut yasal düzenlemeye göre hakim tekerrüre esas olan mahkumiyeti bulunan sanık hakkında tayin ettiği kısa süreli hapis cezasını şahsileştirirken takdiren TCK'nin 50/1. maddesini uygulayabilecektir.

Tekerrür hükümlerinin uygulanabilmesi için hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına veya seçenek tedbire çevrilmesinin yasaklanması kanunun sistematiğine aykırıdır.

Yasa koyucu TCK'nin 58/1. maddesinde tekerrürü kural olarak benimsedikten sonra şartlarını açıklarken aynı maddenin 3. fıkrasında seçimlik ceza olarak öngörülen suçlar yönünden bir sınırlama getirmiş, ancak seçimlik ceza öngörmeyen hallerde tekerrür hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir şart kabul etmemiştir.

TCK'de hapis cezası öngören düzenlemelerde tekerrür şartlarının bulunması halinde cezanın adli para cezasına veya seçenek tedbire çevrilmesi yasaklanmadığından, kanun koyucunun öngörmediği bir şekilde TCK'nin 58. maddesindeki metnin kıyasa yol açacak surette sanığın aleyhine yorumlanması da mümkün olmadığından hükmün onanması düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma düşüncesine katılmıyorum.