Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/12794 K.2019/21754

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas -2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

a) Tarafların ve tanıkların beyanlarına, dosya kapsamına ve mahkemenin kabulüne göre, katılan sanık ...'ın Kahta HES-1 projesini yürüten şirketin ortağı ve şantiye müdürü olduğu, burada yapılan çalışmalar sırasında ...'a ait tapulu tarladaki fıstık ağaçlarının zarar görmesi üzerine, sanık ...'ın oğulları olan sanık ... ve katılan sanık ...'ın konuyu görüşmek için ...'ın yanına gittikleri, kendi aralarında konuyu konuştukları sırada sanık ...'ın da olay

yerine geldiği, aralarında tartışma çıktığı, tartışma sırasında ...'ın ... ... itekleyerek yere düşürdüğü, ...'ı ise elle ve tekme ile vurmak suretiyle sağ akciğer minimal pnömotoraks, sağ 10. ve 11. kotlarda fraktür meydana gelecek nitelikte yaraladığı, akabinde de araya giren tanıkların tarafları ayırdığı ve ...'yi olay yerinde bulunan konteynır içerisine götürdükleri, dışarıda kalan ..., ... ve ...'ın ...'ı ise birlikte öldürmekle ve şantiyeye zarar vermekle tehdit ve hakaret ettikleri olayda, ilk haksız hareketin katılan sanık ...'dan kaynaklanması nedeniyle katılan sanık ... hakkında TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Sanığın, suçu işlediği tarihin 6545 sayılı Kanun'un yürürlük tarihinden önce olduğu, adli sicil belgesinde 29.01.2009 kesinleşme tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kaydın olduğu, bu kaydın yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil etmeyeceği, 5271 sayılı CMK'nin 231/5. maddesinin uygulanmasını kabul ettiği, tehdit suçlarında katılan yönünden maddi bir zararın oluşmadığı ve yargılama sürecindeki davranışları olumlu bulunarak takdiri indirim uygulanması gözönüne alındığında,

5271 sayılı CMK'nin 231/6. maddesindeki diğer şartlar açısından da değerlendirme yapılıp sonucuna göre sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerekirken "sanık hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği anlaşıldığından" şeklindeki yasal olmayan ve yetersiz gerekçe ile CMK'nin 231/5. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kabule göre de;

c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,