Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/12874 K.2019/13752

Hırsızlık suçundan sanık ...’nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 143, 168/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Büyükçekmece 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.11.2018 tarihli ve 2017/148 Esas, 2018/865 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 10.05.2019 tarihli ve 2019/4911 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.05.2019 tarihli ve 2019/52820 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi. Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanığın mağdurun eski çalışanı olduğu, mesleğinin elektrikçilik olduğu, mağdurun iş yerinin anahtarının sanıkta bulunduğunu beyan etmesi, 01/11/2018 tarihli duruşmada mağdurun "sanığın bende malzemesi vardı, ancak aldı" şeklindeki beyanı ile 20/04/2017 tarihli duruşmada sanığın "Ancak benim içeride eşyalarım vardı.

İddianamede çalındığı belirtilen eşyaları müşteki ile birlikte kullanıyorduk" şeklindeki beyanları birlikte değerlendirildiğinde sanığın eyleminin çalınan malzemeleri kullanıp bırakmak amacıyla almak şeklinde olduğunun anlaşılması karşısında, eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 146/1. maddesi kapsamında kullanma hırsızlığı suçunu oluşturacağı, suçun kovuşturmasının şikâyete bağlı bulunduğu, mağdurun 20/04/2017 tarihli duruşmada alınan ifadesinde sanıktan şikâyetçi olmadığını bildirmiş olduğu,

5237 sayılı Kanun'un 73/4. maddesi hükmü nazara alındığında, şikâyet yokluğu sebebiyle kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi uyarınca düşürülmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.