Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/12968 K.2019/20955

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Mağdurun yaralanmasına ilişkin Manavgat Devlet Hastanesi KBB uzmanı tarafından düzenlenen 27.05.2013 tarihli raporda “Santral perfore idi saf ses odyogramda hafif iletim tipi işitme kaybı" olduğu ve yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilemez nitelikte olduğunun belirtildiği, yine aynı hastanenin KBB uzmanı tarafından düzenlenen 21.11.2014 tarihli raporda ise yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilir olduğunun belirtildiği,

Antalya Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 24.03.2015 tarihli raporda ise sadece mağdurdaki yaralanmanın mağdurun duyularından veya organlarından birinin işlevinin daimi zayıflaması ya da kaybı niteliğinde olup olmadığı hususunu içerdiği yaralanmanın niteliği hakkında bilgi vermediği, bu haliyle raporların hüküm kurmaya elverişli olmadığı ve aralarında çelişki bulunduğu anlaşılmakla, mağdurun tüm tedavi evrakları, geçici ve kesin raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek,

5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor alınması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,